Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019
Κατηγορία ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
Σχολιάστε πρώτοι!

Συνάντηση με γυναίκες της Ιθάκης είχε χθες το απόγευμα η υποψήφια περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Αλεξάνδρα Μπαλού, καθώς περιοδεύει στο νησί.  

Η συγκέντρωση έγινε στην καφετέρια «Καραμέλα», κύλησε σε πολύ ζεστό κλίμα και είχε μεγάλη διάρκεια, καλύπτοντας θέματα και απορίες που αφορούν τον γυναικείο πληθυσμό- και όχι μόνο.

Μέσα από διεξοδική συζήτηση προέκυψαν ανησυχίες και προβληματισμοί, που ανέδειξαν τον ρόλο που έχει και τον ρόλο που θα έπρεπε να υποστηρίζει η Τοπική Διοίκηση. Συζητήθηκαν θέματα ιατρικής φύσης, όπως η ανησυχία της γυναίκας και της μάνας για γυναικολογικά ή παιδιατρικά ζητήματα, θέματα παιδείας που για τις μητέρες αποτελούν βασική έγνοια για την πρόοδο των παιδιών τους, αλλά και εξελίξεις γενικού ενδιαφέροντος, με κυρίαρχο το θέμα των ερευνών και εξορύξεων υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, που απασχολούν έντονα την επικαιρότητα.

Σαν καταστάλαγμα της συζήτησης, με τις συνέπειες όλων των παραπάνω και σε συνάρτηση με τη φύση της γυναίκας που την κάνει να τα βιώνει τα προβλήματα από διαφορετική θέση, αναδείχθηκε η ανάγκη ενίσχυσης της «Λαϊκής Συσπείρωσης», όπως τονίζεται στο σχετικό Δελτίο Τύπου, όχι με κριτήριο το φύλο, αλλά με κριτήριο τη θέση και τη στάση της παράταξής μας κοντά στα προβλήματα, στις ανάγκες και στα λαϊκά συμφέροντα.

Εμείς, ως ionia-alexandra-balou.gr, να παραθέσουμε εδώ ένα απόσπασμα από τo πολύ ωραίo και δυνατό άρθρο που είχε δημοσιεύσει σε διάφορα ΜΜΕ στα νησιά μας η Αλεξάνδρα Μπαλού στις 8 Μαρτίου για τη Μέρα της Γυναίκας:

«Σήμερα τιμούμε τις γυναίκες που υπερασπίστηκαν τη θέση τους στην κοινωνία και εμπνεόμαστε για να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τη δική μας θέση. Τη θέση που έχει η γυναίκα όταν διεκδικεί για ολόκληρη την κοινωνία Ψωμί, για ολόκληρη την κοινωνία Εργασία, για ολόκληρη την κοινωνία Ασφάλεια.

Αυτήν  την αγωνιστική μέρα δεν γιορτάζουν οι γυναίκες που έχουν βρεθεί σε θέσεις εξουσίας υποστηρίζοντας με κάθε τους πράξη το σύστημα που επιτίθεται στις εργαζόμενες.

Δεν γιορτάζουν οι γυναίκες που ενισχύουν την εδραίωση ενός αντεργατικού θεσμικού πλαισίου που μας αφήνει ανυπεράσπιστες, απλήρωτες ή ανασφάλιστες.

Δε δικαιούνται να γιορτάζουν εκείνες που υπηρετούν τις πολιτικές της ΕΕ, των αστικών κομμάτων που στο όνομα της ισότητας επανέφεραν την βραδινή βάρδια για τις γυναίκες, αύξησαν τα όρια συνταξιοδότησης, αποχαρακτηρίζουν Βαρέα και Ανθυγιεινά επαγγέλματα, νομιμοποιούν τις απολύσεις εγκύων, εκτοξεύουν την ανεργία των νέων γυναικών πάνω από το 63% επί του συνόλου των νέων ανέργων, διαλύουν όσες κοινωνικές κατακτήσεις κατάφερε το εργατικό κίνημα και για τις γυναίκες τον τελευταίο αιώνα.

Εδώ, στον τόπο μας οι περισσότερες γυναίκες εργάζονται εποχιακά σε ξενοδοχειακούς ομίλους, που συχνά καταγγέλονται από σωματεία εργαζομένων ότι οφείλουν μηνιάτικα ακόμα και από την περασμένη τουριστική περίοδο. Γυναίκες, που καλούνται με βασικό μισθό ή ακόμα και με αδήλωτη εργασία να αναθρέψουν παιδιά, να βοηθήσουν υπερήλικες γονείς, να καλύψουν ανάγκες προσωπικές και οικογενειακές. Εργαζόμενες, που τον μισό χρόνο δουλεύουν εξαντλητικά δίχως ωράριο και τον άλλον μισό προσπαθούν να επιβιώσουν με τα ελάχιστα του Ταμείου Ανεργίας, πολλές φορές χωρίς ούτε καν αυτό το βοήθημα του Ταμείου. Γυναίκες, που καλούνται να αντέχουν αδιαμαρτύρητα την εντατικοποίηση της δουλειάς, για να αυξάνει η πολυπόθητη ανταγωνιστικότητα των ξενοδοχειακών ομίλων.

Γυναίκες στο μικρό αγροτικό νοικοκυριό, που αγκομαχούν να  κρατηθεί ζωντανό κόντρα στην πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων που το αφανίζουν. Έτσι, μια σεζόν είναι στο χωράφι και την άλλη στο ξενοδοχείο.

Δίπλα τους οι γυναίκες επιστήμονες, οι αναπληρώτριες εκπαιδευτικοί που απολύονται κάθε Ιούνιο, δίχως να γνωρίζουν αν θα προσληφθούν ξανά τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Τα καλοκαίρια αποχαιρετούν τους μαθητές τους, γνωρίζοντας ότι μάλλον δεν θα τους ξαναδούν. Νηπιαγωγοί, δασκάλες και καθηγήτριες, που οι ίδιες δεν μπορούν να υποστηρίξουν τη δική τους οικογένεια, αφού καλούνται να διατρέχουν τα σχολεία της ελληνικής επικράτειας από τα βορειότερα μέχρι τα νοτιότερα σύνορά της.

Στο πλάι τους οι χρόνια άνεργες γυναίκες, αυτές που απολύθηκαν από τη δουλειά τους λίγα χρόνια πριν τη συνταξιοδότηση κι από τότε παλεύουν να συγκεντρώσουν τα τελευταία ένσημα. Πάνω από το 64,5% των χρόνια άνεργων, όπως καταγράφονται από επίσημους φορείς, είναι γυναίκες. Γυναίκες ελεύθεροι επαγγελματίες, που προσπαθούν να επιβιώσουν σε συνθήκες και ωράρια εργασίας, όπως υπαγορεύονται από μεγάλους εμπορικούς ομίλους...».

balou ithaki2

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

© 2019 ionia-alexandra-balou.gr